เมื่อลูกชายของฉันอยู่ชั้นอนุบาล ฉันเห็นความคิดหนึ่งวนเวียนอยู่ในแวดวงการเลี้ยงดูของฉัน: เลือกหนังสือที่สื่ออารมณ์ และตั้งแต่ชั้นอนุบาล ให้ครูเขียนข้อความถึงเขาบนหน้าในหนังสือ ทำเช่นนี้ทุกปีจนถึงมัธยมปลาย ในวันรับปริญญามอบหนังสือให้เขา
ฉันยอมรับว่าไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน และตอนนี้เขากำลังจะจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 แล้ว ฉันไม่คิดว่ามันสายเกินไป! คุณสามารถเริ่มต้นปีใดก็ได้ แม้แต่หนังสือที่มีข้อความจากครูมัธยมปลายโดยเฉพาะก็มีความหมาย
คำแนะนำดั้งเดิมที่ฉันจำได้ว่าได้ยินคือให้ใช้สำเนาของ Dr. Seuss โอ้ สถานที่ที่คุณจะไป . นี่เป็นตัวเลือกที่ชัดเจนสำหรับฉันเพราะจนถึงทุกวันนี้ฉันไม่สามารถอ่านหนังสือเล่มนั้นโดยไม่สำลัก
อีกทางเลือกที่น่าสนุกคือหนังสือบทกวีตลกๆ เช่นของเชล ซิลเวอร์สไตน์ ที่ทางเท้าสิ้นสุด . ครูสามารถพลิกดูและเลือกบทกวีที่พวกเขาชอบหรือที่ทำให้พวกเขานึกถึงลูกของคุณและเขียนข้อความลงในหน้านั้น สิ่งนี้จะทำให้ได้ผลลัพธ์ที่สนุกซึ่งข้อความทั้งหมดจะผสมกันและไม่เรียงตามลำดับเวลา แต่มีความหมายพิเศษอีกชั้นหนึ่ง
คุณยังสามารถเลือกหนังสือที่เป็นเล่มโปรดของลูกคุณตั้งแต่ยังเป็นเด็กวัยเตาะแตะ/เด็กก่อนวัยเรียน สิ่งที่ป่าอยู่ , อาจจะหรือ โรซี่ รีเวียร์ วิศวกร . ลองเลือกสิ่งที่คลาสสิกที่จะไม่น่าอายสำหรับคุณอีกสิบปีนับจากนี้ เท่าที่ลูกของฉันชอบ ไดโนเสาร์ชอบกางเกงใน ฉันไม่ต้องการมอบสิ่งนั้นให้ครูสอนประวัติศาสตร์ปีที่สองของเขาเป็นพิเศษ
ในโรงเรียนประถม คุณจะต้องให้ครูประจำชั้นหลักของลูกแต่ละคนมีส่วนร่วมด้วยการเขียนข้อความของตนเอง ลองนึกถึงผู้ใหญ่พิเศษคนอื่นๆ ในโรงเรียนที่ลูกของคุณชอบหรือใช้เวลาอยู่ด้วยมากๆ บางทีพวกเขาอาจเพ้อถึงครูสอนศิลปะอยู่เสมอ หรือเพราะพวกเขาต้องทานยาเป็นประจำ พวกเขาจึงใช้เวลามากกว่าปกติในสำนักงานพยาบาล ข้อความพิเศษที่โรยเข้ามาจะทำให้หนังสือพิเศษยิ่งขึ้น
เมื่อพวกเขาเข้าเรียนชั้นมัธยมต้นและมัธยมปลาย คงจะเป็นเรื่องดีหากพยายามให้ครูทุกคนเขียนข้อความ แต่เมื่อสิ้นปีการศึกษา คุณจะรู้ว่าครูคนใดที่พวกเขารู้จัก เรียนรู้ และนับถืออย่างแท้จริง นอกจากนี้ ลองติดตามโค้ชวอลเลย์บอลคนโปรด ผู้สอนวงดนตรี หรือครูสอนพิเศษหลังเลิกเรียน
การประชุมผู้ปกครองและครูครั้งสุดท้ายของปีการศึกษาเป็นช่วงเวลาที่ดีในการดำเนินการด้านลอจิสติกส์ แต่คุณสามารถโทรหรือส่งอีเมลถึงครูเพื่อขอคำร้อง และ—หากพวกเขาตอบตกลง!—ส่งหนังสือที่แผนกต้อนรับส่วนหน้าให้พวกเขา .
ในวันจบการศึกษามัธยมปลาย มอบหนังสือที่ห่อแล้วให้กับลูกที่โตแล้วและร้องไห้ไปด้วยกันตลอดไป
